यी प्रश्नले छोटो अनुच्छेदको मुख्य विचार, वा अनुच्छेदमा भनिएको कुनै विवरण सोध्छन्। सही उत्तरको आधार पाठ आफैं हो, बाहिरी ज्ञान होइन।
उदाहरण 1
तौलका हिसाबले माकुराको रेशम स्टिलभन्दा बलियो हुन्छ, तर रेशमका लागि माकुरा पाल्नु कहिल्यै व्यावहारिक भएन: यी जीवहरू आफ्नो क्षेत्रप्रति आक्रामक हुन्छन् र सँगै खाँदिएर राख्दा एकअर्कालाई खान्छन्। यसको सट्टा, पदार्थ वैज्ञानिक ओरेन भाल्डेस र उनका सहकर्मीहरूले माकुराको रेशमका जीनहरू रेशमकीराहरूमा घुसाएका छन्, जसले सजिलै कोया बुन्छन् र ठूलो संख्यामा पाल्न सकिन्छ। यसबाट बनेका धागाहरू अझै प्राकृतिक माकुराको रेशमजत्तिकै बलिया छैनन्, तर ती सामान्य रेशमकीराको रेशमभन्दा धेरै बलिया छन्।
पाठअनुसार, भाल्डेस र उनका सहकर्मीहरूले माकुराको रेशमका जीनहरू रेशमकीराहरूमा किन घुसाए?
- A.तौलका हिसाबले रेशमकीराको रेशम माकुराले उत्पादन गर्ने रेशमभन्दा स्वाभाविक रूपमा बलियो हुन्छ।
- B.माकुराको रेशमका जीनहरू घुसाउन सकिने जीव रेशमकीरा मात्र थिए।
- C.रेशमकीराले बुन्दा माकुराको रेशम अझ बलियो हुन सक्छ भन्ने अनुसन्धानकर्ताहरूलाई शङ्का थियो।
- D.माकुराभन्दा फरक, रेशमकीराहरू ठूला समूहमा पाल्न सकिन्छ र तिनले कुनै कठिनाइबिना रेशम उत्पादन गर्छन्।
उत्तर र व्याख्या देखाउनुहोस्
उत्तर: D
विकल्प D सबैभन्दा उत्तम उत्तर हो, किनभने यसले पाठले दिएको कारणलाई अर्कै शब्दमा व्यक्त गर्छ। माकुरा पाल्नु अव्यावहारिक छ, किनभने तिनीहरू आफ्नो क्षेत्रप्रति आक्रामक हुन्छन् र "सँगै खाँदिएर राख्दा एकअर्कालाई खान्छन्", जबकि रेशमकीराहरू "सजिलै कोया बुन्छन् र ठूलो संख्यामा पाल्न सकिन्छ"। यसरी रेशमकीराहरू पाल्न सजिलो भएकाले प्रयोग गरिएको थियो। विकल्प A गलत हो, किनभने पाठले माकुराको रेशम नै बलियो धागो हो भन्छ। विकल्प B गलत हो, किनभने रेशमकीरा नै एकमात्र विकल्प थिए भनेर पाठले कतै भन्दैन। विकल्प C गलत हो, किनभने पाठले त्यस्तो अपेक्षाको कतै वर्णन गर्दैन, र नयाँ धागाहरू माकुराको रेशमभन्दा कमजोर छन्।
उदाहरण 2
सन् 1850 र 1860 का दशकका पोर्ट्रेट तस्बिरहरूमा मानिसहरू मुस्कुराएको विरलै देखिन्छ, र यसको कारण प्रायः लामो एक्सपोजर समयलाई मानिन्छ: तस्बिर खिचाउने व्यक्तिले धेरै सेकेन्डसम्म स्थिर बस्नुपर्थ्यो, र मुस्कान त्यति लामो समय टिकाइराख्न गाह्रो हुन्छ। तर, फोटोग्राफी इतिहासकार इनेस अल्बारान औँल्याउँछिन् कि 1880 को दशकसम्म एक्सपोजरमा एक सेकेन्डभन्दा कम समय लाग्थ्यो, तैपनि दशकौँसम्म पोर्ट्रेटहरूमा गम्भीर मुखाकृति नै सामान्य मान्यता रह्यो। उनको तर्क छ कि तस्बिर खिचाउनेहरू चित्रित पोर्ट्रेटका परम्पराहरू पछ्याइरहेका थिए, जसमा ठूलो मुस्कानलाई मर्यादाहीन मानिन्थ्यो।
कुन विकल्पले पाठको मुख्य विचारलाई सबैभन्दा राम्रोसँग व्यक्त गर्छ?
- A.अल्बारानको तर्क छ कि प्रारम्भिक तस्बिरहरूमा मानिसहरू किन विरलै मुस्कुराउँथे भन्ने कुरा क्यामेरा प्रविधिभन्दा बढी चलनले व्याख्या गर्छ।
- B.एक्सपोजर समय छोटो हुँदै गए पनि, 1880 को दशकका क्यामेराहरूले अझै मुस्कान स्पष्ट रूपमा कैद गर्न नसकेका हुन सक्छन् भन्ने अल्बारानको सुझाव छ।
- C.अल्बारानको तर्क छ कि तस्बिर खिचाउनेहरू त्यस समयका चित्रकारहरूलाई पछ्याइरहेका थिए, जसले मुस्कुराइरहेको कुनै पनि व्यक्तिको चित्र बनाउन अस्वीकार गर्थे।
- D.तस्बिर खिचाउनेहरू पूर्ण रूपमा स्थिर नबसेसम्म लामो एक्सपोजर समयका कारण प्रारम्भिक तस्बिरहरू धमिला हुन्थे।
उत्तर र व्याख्या देखाउनुहोस्
उत्तर: A
विकल्प A सबैभन्दा उत्तम उत्तर हो, किनभने यसले पाठको मुख्य विचारलाई सबैभन्दा सटीक रूपमा व्यक्त गर्छ। पाठले सामान्य व्याख्या, अर्थात् लामो एक्सपोजर, दिन्छ, त्यसपछि एक्सपोजरमा "एक सेकेन्डभन्दा कम" समय लाग्न थालेपछि पनि गम्भीर अनुहारहरू कायम रहेको उल्लेख गर्छ। बरु अल्बारानले "चित्रित पोर्ट्रेटका परम्पराहरू"तर्फ सङ्केत गर्छिन्। यसरी मुस्कानको अभावलाई चलनले व्याख्या गर्छ। विकल्प B गलत हो, किनभने क्यामेराले मुस्कान कैद गर्न सक्दैनथे भनेर अल्बारानले कहिल्यै भन्दिनन्। विकल्प C गलत हो, किनभने पाठले ठूलो मुस्कानलाई मर्यादाहीन मानिन्थ्यो भन्ने मात्र भन्छ। विकल्प D गलत हो, किनभने यो पृष्ठभूमि मात्र हो, र पाठले धमिलोपनको कतै उल्लेख गर्दैन।
मुख्य विचार र विवरण को अभ्यास गर्नुहोस्
हरेक कठिनाइ स्तरमा SAT मुख्य विचार र विवरण का थप प्रश्न, तपाईंको भाषामा व्याख्यासहित।